มันช่างยาวนานจริงๆครับ 1 เดือนกว่าๆ ที่จะต้องเข้า "ประชุมเชียร์" ศัพท์ใหม่ๆ หลายๆอย่าง ที่ไม่เคยเจอ จะเล่าใหเ้ฟังละกัน...
---------------------------
เขาเล่าขานกันว่า ม.เกษตร เป็นหนึ่งในไม่กี่มหาลัย (ประมาณ 3 นะ ได้ยินมา) ที่ยังถือระบบ SOTUS อย่างเข้มข้นที่สุด ใครๆก็ว่าโหดสุดในไทย...
เข้ามาใหม่ๆก็พอจะได้ยินพูดกันว่า เดี๋ยวจะมีการ สอนน้องร้องเพลง (โห ชื่อดีมากเลย) คณะวิศวะ เมื่อใกล้จะถึงก็มีรุ่นพี่มาเตือนว่า... "เนคไทดึงให้สุด กระดุมติดให้หมด เอาปากกาไปด้วย กางเกงห้ามขากระบอกเล็กหรือเดฟ สายรัดข้อมือสายสิญจน์นาฬิกถอดให้หมด กระเป๋าเสื้อต้องกว้างเท่า A4 พับ 2 ที..." เริ่มรู้สึกแล้วว่า มันต้องมีอะัไรไม่ธรรมดาแน่ อะไร สอนร้องเพลงแค่เนี้ย...
มายืนรอกันที่ลานกว้าง ตื่นเต้นกันใหญ่ ในที่สุดก็มาแล้วครับ สิ่งมีชีวิตดัดแปลง "พี่ว้าก" ตอนแรกก็งง เอ สอนน้องร้องเพลง-ว้าก มันเกี่ยวกันยังไง เปิดฉากมาก็คลายข้อสงสัยได้ทันที...
ปลอกแขนสีเลือดหมู เดินเรียงแถวมา หน้าตาแบบเหมือนเพิ่งล้มละลาย เดินว้ากมาแต่ไกล (ขอใช้ตัวอักษรให้รู้ว่าเสียงมันดังมาก) สรุปมาจากหลายๆวันนะครับ...
"คุยอะไร ห๊ะ!!" "มากันแค่นี้รึไง!!" "ยิ้มอะไร เก๋าเหรอ" "มองหน้าน่ะ อยากรู้จักรึไง" "อะไร!!? มากันแค่นี้!!" "นี่น่ะหรือ UNITY!!" "ไม่ต้องมีหรอกมั้ง E65" "ไม่ต้องวิ่งก็ได้เพื่อนคุณรอนานแล้ว!"
Etc.
โดนเลยครับ ต้องยืน นิ่ง อย่างเดียว แล้วก็ทนสรรพสิ่งที่พี่เขาสรรหามาว่าเราให้ได้ วันแรกเราจะได้รับของชิ้นสำคัญ "สมุดเชียร์" ที่จะต้องใส่กระเป๋าเสื้อ (พอดีมากๆ เสื้อบางตัวใส่ไม่ได้ ต้องฉีกกระเป๋ากันเลยทีเดียว) ช่วงกลางๆจะได้ "เข็มประดับ" ที่จำเป็นในการเข้าพิธีไหว้ครู และบอกว่าเราเป็นวิศวะครับ (ติดที่เนคไท) Pattern ของการเข้าประชุมเป็นดังนี้ครับ โดนว้ากเละที่ลานกว้าง>ขึ้นไปบนห้องประชุมเชียร์ไปเรียนเพลงใหม่ๆ
-- Skill พี่ว้าก --
::คุณสมบัติพื้นฐาน - ไม่มีความสุข ใช้สกิลที่มีได้ว่องไวมาก มีศิลปะการพูดสูงมาก ไม่ใช้คำหยาบ ไม่ใช้กำลัง แต่ใช้คำที่ฟังแล้วเจ็บ+เสียงดัง::
<ข้างล่างนี้ ตัวแดงๆ คือ ว้าก นะครับ ดูำน่ารำคาญใช่มั้ยล่ะ ก็มันน่ารำคาญแบบนี้จริงๆ -*->
เดินเรียงเป็นแถว มือไขว้หลัง : สร้างความน่าเกรงขามด้วยการแต่งกายที่เหมือนกัน สามารถว้ากไปด้วยได้
วนเวียน : กระจายตัวกันเดินวนเวียนแทรกไปตามแถวช้าๆ ทำหน้าเครียด คล้ายๆกับเวลาสิงโตมันจะล่าเหยื่อก็จะเดินวนรอบเป้าหมายเพื่อสร้างความกดดัน อาจจะเจอ "คุณ มองหน้าผม อยากรู้จักรึไง" "ก้มหน้าหาเห็ดเหรอ" "คุณ ดึงไท้ขึ้นให้สุด" "คุณ จัดเข็มประดับด้วย"
หาเรื่องว้าก : สามารถหาสิ่งรอบตัวมาเป็นเรื่องว้ากได้อย่างรวดเร็ว... (มีหมากัดกัน) "สนใจอะไรกัน!!" (คณะอื่นมาว้ากข้างๆ) "คุณเห็นรึยัง คณะเขามากันเยอะแค่ไหน แล้วคณะเรามากันกี่คน ครึ่งนึงยังไม่ถึงเลย!!!"
พูดตาม : ถ้าเฮดว้ากพูดอะไรที่ต้องให้เราตัดสินใจหรือต้องเสียเวลาทำ คณะว้ากทุกคนจะขึ้นตามทันที ทำให้ฟังไม่ออกอีกต่อไป "ปีหนึ่ง ขอตัวแทน 1 คน!!" > ขอตัวแทนไม่มีเลยรึไงแค่นี้ไม่กล้าห่วยแตก1คนมีแต่หน้าเดิมๆคนกล้ามีแค่คนเดียวโอ้ยยยยยย!! (พร้อมกัน)"
"ระเบียบเชียร์!" > นั่งยังไงระเบียบเชียร์ก้มได้เหรอแขนอยู่ยังไงมองหน้าผมทำไมหลังตรงได้แค่นี้!!"
"ปีหนึ่งก้มหน้าลงไป" > ก้มหน้าก้มยังไงยังจะเงยขึ้นมาอีกคา่งชิดอกหลังตรงบอกกี่ครั้งแล้วได้เข้าประชุมเชียร์บ้างรึเปล่าก้มลงไป!!"
ขยายความ : เปลี่ยนความผิดธรรมดาให้ยิ่งใหญ่ขึ้นได้ "ขอตัวแทน ไม่มีใครกล้า เรื่องดีๆไม่เคยทำกัน ทีเรื่องชั่วๆน่ะทำกันดีนัก!" "อ๋อ วิศวกรไทยมันเป็นแบบนี้นี่เอง ประเทศชาติมันถึงได้ล่มจมแบบนี้!!"
คราวหน้าจะมากี่คน : ใช้ตอนจะเลิกว้าก จะ "ขอตัวแทน 1 คน" ให้มาบอกจำนวนที่คิดว่าจะมาครั้งหน้า ซึ่งจะไม่ถึงจำนวนนั้นเสมอ ถึงเลือกจำนวนน้อย มันก็จะเยอะอยู่ดี เป็นสกิลที่น่ากลัวมาก
Type1 : "แน่ใจนะ ว่าจะมา 800 คนน่ะ" "วิศวกร สัญญาแล้วต้องทำให้ได้!" "คำพูดชุ่ยๆแบบนี้ ผมไม่เอา!!" (วันต่อมา) "ครั้งที่แล้วคุณสัญญากับผมไว้กี่ีคน... แล้วนี่มากันกี่คน!!" (เราจะตอบไม่ได้แน่นอนเพราะไม่ได้นับ)
Type2 : "ครั้งหน้าใครจะมาบ้าง ยกมือขึ้น!" (ยกประมาณ 400) "ขอตัวแทนมานับ ได้กี่คน" (400 ครับ) "เมื่อกี้นี้เพื่อนผมนับดูแล้ว มีคนยกมือไม่ต่ำกว่า 1000 คน!!!"
Type3 : "E65... มีกี่คน" (1250 คนครับ) "แล้วนี่ มากันกี่คน!!" (เงียบเพราะไม่ได้นับ ทำให้มีโอกาสเสริมว่า) "เพื่อนผมถาม ทำไมคุณไม่ตอบ!!?" "ตอบเพื่อนผม! ให้เกียรติเพื่อนผมด้วย!!!""ครั้งหน้าจะมากี่คน ไหนลองตอบพร้อมกันซิ!"(นับแล้วตอบ) (เอ่อ ลองคิดดูนะครับ ให้ตอบพร้อมกัน จะมีตัวเลขให้ต้อบพร้อมกันได้อยู่กี่ตัวครับ... ใช่แล้ว 1250 ) "จริงนะ!? ได้ ผมจะจำไว้ ครั้งหน้า ผมขอ 1250 คน"
ให้่ร้องเพลงครั้งแรกของวัน : เป็นการทบทวนเพลงที่เคยสอนไปครั้งที่แล้ว จะร้องไม่จบ100% "ขอตัวแทน 1 คน" (ตัวแทนทำท่า่ลีด เราเริ่มร้อง... "วิศกรรมนำไทยยิ่งใหญ่ยืนยง วิศกรดำรง....") "พอ พอ!!" "อะไรกัน!" "ห่วยแตก!!!" (เราเงียบ) "ใครยังร้องเพลงไม่เป็น ยกมือ" (ยก) "มือน่ะยกยังไง!" "แขนชิดหูไม่ใช่หูชิดแขน!!"
ด่าคนที่มาเข้าเชียร์ :คนมาเข้าเชียร์จะโดนสวดเกี่ยวกับเรื่องคนเข้าน้อยประจำ "พวกไม่มีความรับผิดชอบ!!" "มากันแค่นี้ คือรุ่นของคุณเหรอ" "มี E64 แล้วข้ามไป E66 ก็ไม่เป็นไรมั้ง?"ซึ่งทำให้คนโดดแล้ว โดดต่อไปเพราะไม่อยากโดนด่า คนเข้า ก็ต้องโดนด่าต่อไป (มาด่าผมแล้วพวกโดดมันจะรู้มั้ยครับ) แต่คิดไปคิดมามันก็ต้องหยั่งงี้ล่ะ จะไปด่าคนโดดได้ไงมันหายไปหมดแล้ว จะไม่ด่าเรามันก็จะผิด Tradition
ห่วงใย : แค่โอกาสเดียวที่จะได้เห็นด้านปกติของพี่ว้าก "คุณ ไหวมั้ย" "พ่อแม่ส่งมาเรียน ก็ไปเรียน" (ถ้ารู้สึกว่ามันชักจะใจดี) "ใครไม่ไหวก็ออกไปเลย!!" "แน่ใจนะว่ามีเรียน อย่ามั่วนะ!!" "ใครไม่ไหวบอก! ที่นี่ไม่ต้องการฮีโร่!!"
-- --
คร่าวๆเท่านี้นะครับ ซึ่งกฏต่างๆเวลาเข้าเชียร์ เราต้องเรียนรู้โดยหลักการ Trial & Error (คนที่ยังจำชีวะได้ อย่าใช้ Reasoning เด็ดขาด 555) พี่เขาจะไม่สอนเรา จะได้มีเรื่องว้ากเยอะๆ "เพื่อนผมจะร้องเพลงนี้ให้ฟัง กรุณาให้เกียรติเพื่อนผมด้วย!" (ร้องจบ ปรบมือ) "รู้จักกันเหรอ เป็นเพื่อนคุณรึไง ปรบมือให้น่ะ!?" เป็นการบอกเราว่าตอนไหนไม่ต้องตบมือ
---------------------------------------------------------------
เข้าบ้าง ไม่เข้าบ้าง จนมาถึงวันสุดท้าย "วิ่งประเภณี" (Tradition Running) เกษตรเป็นต้นตำรับ มีที่เดียวเท่านั้น (เขาว่า) เป็นวันที่เราจะมาวิ่งรอบคณะให้พี่ๆตั้งแต่รุ่น E1
(ไม่ขอเล่าละเอียดนะ ต้องไปเจอกับตัวเองจริงๆ ใครจะเข้าเกษตร จะได้ไม่โดนสปอยล์ 555)...ครึ่งเช้าเป็นการวิ่ง ได้เห็นพี่ว้ากเริ่มยิ้ม รู้สึกเป็นผู้คนมากขึ้น เล่นมุขมากขึ้น มาวิ่งกับน้องๆ พร้อมตะโกนลั่น รอบนี้วิ่งให้พี่ E1! รอบนี้วิ่งให้พี่ E1! วิ่งๆไปจำนวน E ก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุด E41 ก็ได้พักกินข้าว... ครึ่งบ่ายเป็นช่วง Drama จะให้วิ่งอยู่กับที (ดีมาก แดดร้อนอยู่ ^^) ประมาณ 10E จะให้หยุดนั่ง และจะมีตัวแทนพี่ๆ E 41 - E60 กว่า ตัวจริงเสียงจริง อุตส่ามาหาน้องๆ มาสไตล์ตลกบ้าง สไตล์ผู้ใหญ่ๆสอนร้องเพลงบ้าง สไตล์โหดก็มี ถอดแบบพี่ว้ากมาเป๊ะ ซึ่งในตอนท้าย เขาก็จะว่า ผมรับพวกคุณเป็นน้องแล้ว แต่พวกคุณจะได้รุ่นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับสตาฟเชียร์... (ประมาณ E60 เขาจะยอมรับยากมาก ทดสอบอยู่นานเกือบ ชม. ถึงรับเราเป็นน้อง)
จนงานจบบอกได้คำเดียวครับว่า ประทับใจมาก ประทับใจจริงๆ แต่ไม่เล่านะ อยากให้ไปดูเองมากกว่า ได้รับสิ่งแสดงความเป็น E65 มา "เกียร์ห้อยคอ E65 #0035" (สีทอง)
เกมชีวิตภาค "พายุกิจกรรมรับน้อง" จบบริบูรณ์
------------------------------------------------------------------------------
จบแล้วมีอะไรอยากจะบอกเกี่ยวกับรับน้อง ว้าก SOTUS นะครับ จะบอกว่า ประมาณ 2 วันแรกๆที่เข้าเชียร์นี้ ผมกะจะมาอัพเดท Exteen ด่าพี่เขาเต็มที่เลย แต่พอดีตอนนั้นขี้เกียจอัพเดท เลยว่าจะอัพเดทหลังจากจบว้ากละกัน จบแล้วความรู้สึกมันเปลี่ยนไปมาก กลายเป็นอย่างที่เห็นที่ล่ะครับ
ใครที่แอนตี้ระบบโซตัส ระบบว้าก นี้ผมเข้าใจดีเลยล่ะ รู้สึกเหมือนกับผมตอนแรกๆที่เข้ากิจกรรมนี้ เข้าไม่กี่ครั้งก็โดด (ผมเข้า 5/10 ครั้ง) เซิจกูเกิ้ลแล้วก็จะเห็นคนบ่นได้ทั่วไป ตาม นสพ. นักเขียนก็ชอบเขียนว่าระบบนี้ ไรมนุษยธรรม ป่าเถื่อน... ผมว่าเขาไม่มีสิทธิจะเขียนด้วยซ้ำไปครับถ้าไม่ได้เจอมากับตัวจริงๆ (แล้วร่วมกิจกรรมจนจบ) ส่วนพวกที่เจอมาแล้วมาเขียนด่านี้ก็นานาจิตตังครับอันนี้ไม่ผิด แต่คงจะยังเข้าใจผิดอะไรอยู่นะครับ จะยกมาจากเว็บหนึ่งนะ
เมื่อรุ่นพี่ว้าก แล้วบอกว่าทำไมมาแค่นี้ แล้วก็โดนทำโทษ
ข้อคิด คนฉลาดย่อมรู้จักเอาตัวรอด ไม่โง่มาโดนทำโทษ ส่วนคนอยากจูงจมูกก็ซวยไป
อันนี้คิดมากไปแล้วครับว่าโดนด่า เพื่อนผมก็มีคนพูดว่า ไปโดนด่าฟรี ไปทำไมวะ... มันก็เป็นลักษณะการว้ากอย่างหนึ่งแหละครับ มันต้องด่า ตอนวันท้ายๆมีพี่ที่จบไปแล้วมา "ขอโทษนะครับน้อง มันเป็นประเภณี... ก้มหน้าลงไป!!" จะเห็นได้ว่าเป็นการแสดงครับ เพื่อรักษา Tradition เอาไว้ คนที่คิดจริงจังว่าไปโดนด่าฟรี สงสัยจะซีเรียสมาก คิดซะว่าไปชมประเภณีของคณะก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเนอะ
(มีคนคิดแบบนี้มากไม่แปลก เพราะพี่เขาใส่ร้ายเราเก่งมาก เหมารวม ด่าแหลกทั้งๆที่เรายังไม่ผิดเลย จำไว้ว่า อดทนไว้ วิศวะกรต้องอดทน.. -*-)
ให้วิ่งประเพณีตามรุ่น วิ่งให้พี่รุ่นนี้ รุ่นนั้น รุ่นแก่หงั่กๆแล้ว
ข้อคิด: การกระทำบางอย่างเป็นการกระทำที่สร้างภาพเท่านั้น ทั้งที่เป็นนามธรรม แต่เงินเดือนรุ่นพี่ก็ไม่ได้เยอะขึ้น เพราะความก้าวหน้าของรุ่นพี่ที่ยังเป็นลูกจ้างอยู่ ก็อยู่ในมือฝ่าย Consult ในฝ่ายจัดการองค์กรเท่านั้น ถ้าอยากวิ่งก็ไปวิ่งรอบ Deloite ,PWC แทนละกัน
ใช่ครับเป็นนามธรรม มันเป็น Tradition เขาสืบต่อกันมา มันเป็นการยึดเหนี่ยวจิตใจอย่างหนึ่งครับ เหมือนกับหลักธรรมในศาสนาพุทธเป็นแก่นแท้ และมีพิธีกรรมเป็นเปลือกไม้ห่อหุ้มหลักธรรมนั้นให้ปลอดภัย จัดสรรสภาพแวดล้อมและรวมคนให้มาปฏิบัติด้วยกัน สามัคคีกัน นั่นแหละครับ ทำๆไปเถอะ สร้างภาพก็สร้างภาพสิ ไม่เห็นต้องคิดซีเรียสหาประโยชน์ขนาดนั้น - -
(แปลกนะ คนคิดแบบนี้ ตอนโดนพี่เขาด่าคิดว่าด่าจริง พอให้ทำอะไรแบบนี้ คิดว่าเป็นกิจกรรมบ้าๆ สร้างภาพ)
มาตบหัวแล้วลูบหลัง ถามว่าทุกรุ่นจะรับน้องเป็นรุ่นมั้ย สุดท้ายไปๆมาๆก็รับ แต่ถ้ามากันน้อยก็ไม่รับเป็นรุ่น ข้อคิด : การหลอกให้ซึ้งใจ การแสดงละครน้ำเน่า เป็นจิตวิทยาอย่างหนึ่งที่บริษัทเอกชนสร้างภาพ
ซึ้งก็ดีแล้วนิ่ครับ จบแค่นั้น ไปมองให้มันเห็นแง่ร้ายทำไมล่ะ -*-
จะเห็นว่าประชุมเชียร์นี้ภาพพจนภจน์ภายนอกจะเป็นเรื่องร้ายๆเสียส่วนใหญ่ แต่วงในคนที่ผ่านไปแ้ล้วจะเห็นจุดดีของมัน (แม้ว่าโหดไร้สาระจะเยอะไปหน่อย) ดังนั้นด้วยความที่ว่าต้องมาเจอถึงจะรู้ การแก้ไขความเข้าใจผิดว่าประชุมเชียร์มีแต่สิ่งไม่ดี คงแก้ยากครับใครทำใจเข้าประชุมเชียร์เกินครึ่ง นับว่าเก่งมากครับ ใครจะเข้ามหาลัยแล้วกลัวประชุมเชียร์ หรือใครเข้าไปหน่อยๆแล้ว ไม่คิดจะเข้าอีกมันเป็นธรรมดาครับ ใครก็คิดแบบนั้น (ถ้าผมไม่มีเพื่อนลากไปเข้าด้วยกัน ผมคงได้เข้าแค่ 3 ครั้งแหละ) ทนเข้าได้ เข้าไปเลยครับ ท้ายๆแล้วจะคุ้มแน่นอน แล้วจะเสียดายว่า ทำไมเราไม่เข้ามากกว่านี้นะ...
-----------------------------------------------------------------------------------------
edit @ 12 Jul 2009 08:34:03 by =l^.^=l--Y'o'K--l=^.^=l
